charles bukowski ile viski içmek

bukowski viski içermi ki bence içmez

uzun süredir oynaşıyordum ölümle. iyi bir dost olduğumuzu söyleyemem ama tanıyorduk birbirimizi. o gece atik davranıp iyice yaklaşmıştı bana. uyarılar almıştım mideme kılıç sokuluyormuş gibi ağrılar kulak asmamıştım. dayanıklı olduğumu sanmıştım acı talihsizlikti benim için. önemsememiştim. çivi çiviyi söker mantığı ile sancılarımın üstüne viski içmiştim. işim buydu sarhoş olmak. viski yüzünden gelmişti bu başıma, şarapla yetinmeliydim.

ölürken bile edepli olmak zorundaydı insan..

rakıya alıştırmak lazım onu:)

hayatın çekilmez olduğu doğruydu. insanların çoğuna öyle değilmiş gibi yapmayı öğretmişlerdi.arada sırada biri kendini öldürüyor ya da delirip kapatılıyor , ama diğerleri herşey yolundaymış gibi yaşamayı sürdürüyorlardı.

ölüm hiçbirşey ifade etmiyordu benim için.arka arkaya gelen berbat şakalar dizisinin son şarkısıydı.ölen için sorun değildir ölüm.bir filmdir farketmez.

kötü olanla , bize kötü olduğu öğretilenler farklı şeyler olabilir.toplum bize bazı şeylerin kötü olduğunu öğretip bizi köleleştirmeye çalışır.

insan evrenin kanalizasyonudur.

lanet ruhumun çukurunda yayılan ben...

dört duvardı önemli olan.dört duvarın varsa şansın vardır.sokağa düştün mü o şansını da yitiriyordun , teslim oluyordun.

beynim kaderime isyan ediyordu ve bu isyanı bastırmamın tek yolu içmek , içmek ve içmekti..

boktan birsey olursa unutmak icin icersin,iyi birsey olursa kutlamak icin hic birsey olmamissa olsun diye icersin.

hadi içelim hı?geri dön içelim.

ben onun yanında-hadi koş kızım git bakkaldan sigara kapgeli bile olurum beee

muabbeti guzel bi arkadas sanirim..

icelim farketmez

raki olsa daha iyi olurdu

neyse

ben o acemilikle,
ben o sarhoşlukla,
ben o pis kokulu kadının külotlu çorabına takılıp,
ben o çürümüş tahta masaya kafamı vurup,
beni o iri adamın hastaneye götürmesini istiyorum.